Macrofotografie voor beginners

Waar begin je als beginner met macrofotografie? Veel hobby fotografen willen tegenwoordig weten hoe ze macro foto’s kunnen maken. Dit komt door het groeiende aantal prachtige afbeeldingen die online te vinden zijn van kleine planten, dieren en insecten. Macrofotografie is niet altijd makkelijk. Zeker niet als je net begint met fotografie, maar als het je lukt ben je ontzettend trots op die ene foto. Met de juiste vaardigheden en materialen kun je zelfs in je eigen achtertuin geweldige foto’s maken. Om macrofotografie goed te leren zou je moeten beginnen met het lezen van de tips en technieken op deze pagina.

Macro fotografie voor beginners?

Wat is macrofotografie?

Macrofotografie is closeup fotografie van kleine onderwerpen zoals insecten en bloemen. Je kunt macro foto’s maken in je eigen studio of gewoon buiten. Officieel hoor je misschien dat macrofotografie alleen gebeurt als je foto’s maakt van kleine onderwerpen met een vergroting van “levensgrootheid” of meer. Er zit een verschil tussen vergroting en levensgroot. Het betekent dat je foto’s moet maken waarbij je onderwerp even groot is als je camerasensor of kleiner waardoor je het kader helemaal vult. Dit wil zeggen dat als jouw camerasensor 2,5 centimeter breed is dat je dan iets van 2,5 cm of kleiner moet fotograferen.

Introductie van Macrofotografie voor beginners

Hoe maak je macro foto’s? Dit zijn de belangrijkste stappen:

  • Begrijp de begrippen van macrofotografie.
  • Kies de juiste camera en lens apparatuur.
  • Krijg voldoende scherptediepte.
  • Kies camera- en flitsinstellingen voor een goed verlichte foto.
  • Concentreer je op het belangrijkste deel van je onderwerp dat je fotografeert.
  • Leer het gedrag van verschillende insecten.
  • Pas bovengenoemde lijst toe en maak een foto.

Sommige stappen hiervan zijn moeilijker te doen dan je zou denken. Zoals bijvoorbeeld voldoende scherpte diepte krijgen en je richten op het belangrijkste deel van je onderwerp dat je fotografeert. De tips op deze pagina geven je echter een idee waar je moet beginnen.

Alles wat je moet weten over macrofotografie

Wat is vergroting?

Bij macrofotografie is het belangrijk om te weten hoe groot of klein je onderwerp op je camerasensor wordt weergegeven. Als je dit getal vergelijkt met de grootte van je onderwerp in de echte wereld, krijg je een waarde die bekend staat als je vergroting. Wanneer die verhouding eenvoudig één-op-één is, wordt van je onderwerp gezegd dat de vergroting levensgroot is. Als je bijvoorbeeld iets fotografeert van één centimeter en het exact één centimeter op jouw camerasensor wordt geprojecteerd, heeft deze de ware grootte (ongeacht de grootte van uw camerasensor).

Typische sensoren in DSLR’s en spiegelloze camera’s variëren van ongeveer 17 millimeter tot 36 millimeter breed. Een voorwerp van 1 cm is dus behoorlijk groot en neemt een aanzienlijk deel van jouw foto in beslag. Als je uiteindelijk een grote afdruk maakt, zal dat kleine object enorm lijken. Het zou dan zelfs het formaat van een billboard kunnen hebben.

Om het wat makkelijker te begrijpen en te vergelijken, gebruiken macrofotografen een feitelijke verhouding. Zij spreken dus niet altijd over levensgrootheid of halve levensduur. De levensgrootheid is in het bijzonder: vergroting 1:1. De halfwaardetijd is: vergroting 1:2. Als je ongeveer een tiende van de levensgrootheid bereikt, doe je waarschijnlijk niet meer aan close-up of macrofotografie.

macro fotografie voor beginners
NIKON D7000 + 105mm f/2.8 

Wat is werkafstand?

De werkafstand is eenvoudig: het is de afstand tussen de voorkant van je lens en het dichtstbijzijnde voorwerp. Als jouw werkafstand te klein is, kan je voorwerp schrikken of het licht blokkeren omdat je te dichtbij bent. Normaal gezien gebruik je een afstand van vijftien centimeter.

De werkafstand van een lens is het kleinst bij een vergroting van 1:1. Dit komt doordat je zo dicht mogelijk bij je voorwerp moet zijn om super mooie foto’s te maken. Ook hebben lenzen met een langere brandpuntsafstand meer werkafstand dan lenzen met een meer gemiddelde brandpuntsafstand. De Nikon 200mm f/4 en de Canon 180mm f/3.5 zijn bijvoorbeeld twee voorbeelden van macrofotografie lenzen met grote werkafstanden.

Het is altijd het beste om te zoeken naar een lens met de grootst mogelijke werkafstand. Macro-lenzen met een langere brandpuntsafstand zoals 180mm of 200mm zijn over het algemeen duurder. Als je prijs en werkafstand in evenwicht wilt houden, overweeg dan een lens die het bereik heeft van 100mm tot 150mm.

Beste camera’s voor Macrofotografie voor beginners

Voor macrofotografie kunnen zowel DSLR’s als spiegelloze camera’s heel goed werken. De sleutel is om een ​​camera te kiezen waarmee je een goede macrolens kunt gebruiken. In het ideale geval is dit een camera waar zo min mogelijk vertraging zit tussen het zien van je onderwerp, het indrukken van de ontspanknop en het laten opnemen van de foto.

Spiegelloze camera’s hebben vaak andere voordelen die je misschien wel handig vind. Denk bijvoorbeeld aan piekbelichting. Dit is een overlay die laat zien op welke delen van het onderwerp scherpgesteld is. Dit is handig voor macrofotografie met handmatige scherpstelling. Het beste zou dus zijn om een spiegelreflexcamera te hebben met een lens die speciaal bedoeld is voor Marco fotografie. Denk dan aan lenzen zoals de Nikon 200mm f/4 en de Canon 180mm f/3.5.

Scherptediepte voor close ups

Wanneer je niet bezig bent met macrofotografie zal je onderwerp niet bijzonder dichtbij je camera zijn. In dat geval is je camera misschien 5 of 6 meter van je onderwerp verwijderd of zelfs zo ver weg als de horizon. Op deze afstanden zal een normaal diafragma van f/8 of f/11 meestal een scherp beeld weergeven van voor naar achter.

Macrofotografie is anders. Wanneer je close up foto’s maakt, krijg je natuurlijk een heel kleine scherptediepte. Dit is zelfs zo bij kleine diafragma waarden. Bij een vergroting van 1:1 kan jouw scherptediepte zo dun zijn dat je niet het hoofd en de voeten van een vlieg beide tegelijk scherp kunt maken. Zelfs niet wanneer zij slechte een millimeter van elkaar verwijderd zijn.

De dunne scherptediepte is gerelateerd aan een andere uitdaging van macrofotografie: je hebt niet veel licht. Waarom niet? Er zijn vier belangrijke redenen waarom je met heel weinig licht in macrofotografie zult moeten werken:

  1. Je camera zelf blokkeert meestal wat natuurlijk licht.
  2. Je flitser kan niet in de juiste hoek zoeken om je onderwerp te belichten.
  3. Openingen zoals f/11, f/16 of kleiner zijn nodig om voldoende scherptediepte te krijgen, maar ze verminderen het licht.
  4. Je moet een zeer korte sluitertijd hebben om wazige bewegingen van de camera te verminderen, waardoor de afbeelding donkerder wordt.

Met al deze problemen samen kunnen jouw close up foto’s er uitzien alsof je midden op de dag met je lensdop op, foto’s hebt gemaakt. Er zijn een paar manieren om de scherptediepte in evenwicht te brengen met het vastleggen van voldoende licht.

Methode 1: Open je diafragma

Je kunt ervoor kiezen om te leven met een dunne scherptediepte voor je macrofotografie tot het punt waarop je niet in staat zult zijn om een ​​hele mierenkop er tegelijkertijd scherp uit te laten zien. Als dat goed voor je lijkt, open je het diafragma van je lens zo breed mogelijk. Dit komt neer op een instelling van f/2.8 tot f/5.6. Nu ben je klaar om macrofoto’s te maken.

macro fotografie

Methode 2: Gebruik een flitser

De volgende methode is om het diafragma op een kleine waarde te zetten. Dit houdt in: f/16 of f/22. Hoewel het nog steeds moeilijk is, is het voordeel van zo’n klein diafragma dat het iets gemakkelijker is om je onderwerp scherp in beeld te krijgen.

Omdat je een enorme hoeveelheid licht verliest is een flits met deze methode heel belangrijk. Bovendien begint diffractie een merkbaar effect te hebben op de scherpte van je foto’s. Toch is het belangrijk om in gedachten te houden dat een f/22 beeld met diffractie veel scherper lijkt dan een f/4 beeld zonder enige scherptediepte.

Methode 3: Een reeks macrofoto’s

Een andere methode is focus stapelen. Het gaat om het nemen van je foto’s op meer gematigde diafragma’s, met een lagere diffractie maar een ondiepe scherptediepte. Meestal staat dit op f/8 of f/11. Om deze kleine scherptediepte tegen te gaan maak je verschillende foto’s op verschillende focusafstanden en combineer je de beste delen van elke foto in de nabewerking. Je kunt bijvoorbeeld een foto nemen waarbij het hoofd van een insect in focus is, één waarbij de vleugels scherp zijn en een derde waarbij de achterpoten scherp zijn. Vervolgens kun je deze van voren naar achteren samenvoegen tot een scherpe insecten foto. Hierdoor krijg je een mooi resultaat.

Methode 4: Kantel het focusveld

De laatste manier om de scherptediepte te vergroten is door een speciaal type macrofotografie lens te kopen. Namelijk een tilt shift lens. Met deze lenzen kun je de scherptediepte langs je onderwerp laten kantelen. Ook al zijn de afstanden van de kop en de vleugels van een insect verschillend, toch is het mogelijk om beide onderwerpen tegelijkertijd scherp te stellen. Eventueel kun je een heel insect scherp krijgen in een enkele foto. Dit doe je door gebruik te maken van een diafragma dat veel redelijker opent dan normaal. Deze lenzen zijn dan ook erg prijzig.

Bekijk ook deze video met 7 handige fotografie hacks.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here